Τρίτη, 27 Δεκεμβρίου 2011


ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΟΥ ΟΡΕΣΤΗ. 



Ορέστης: Έχει βάλει κρύο. Από το πρωί προσπαθώ να πουλήσω χαρτομάντιλα και δεν παίρνει κανένας. Με τόσο κρύο, δεν τρέχει η μύτη τους;
Μάλλον θα φταίει που εγώ είμαι ξυπόλυτος.
Όμως δεν στεναχωριέμαι, έχω καινούργια γάντια. Είναι μάλλινα, έχουν καφέ χρώμα, αλλά είναι λίγο σκισμένα.
Δεν τα έκλεψα! Τα βρήκα πρωί πρωί στα σκουπίδια και είμαι τυχερός, γιατί μετά από λίγο, τα μάζεψε το σκουπιδιάρικο.
Κ. Γιώργος: Άντε, μέσα στην ατυχία σου είσαι τυχερός.
Ορέστης: κ. Γιώργο θα πάρεις χαρτομάντιλα;
Κ. Γιώργος: Τι λες μωρέ; Αφού έχω περίπτερο και πουλάω κι’ εγώ χαρτομάντιλα.
Ορέστης: Ε, πάρε από εμένα και μετά ξανά πούλησέ τα.
Κ. Γιώργος: Ρε Ορέστη, πολύ έξυπνος είσαι…
Ορέστης: Θα πάρεις;
Κ. Γιώργος : Όχι σου λέω.
Ορέστης: Κωλόγερε  … 
Κ. Γιώργος: Αν σε πιάσω, θα δεις τι θα πάθεις. Έλα εδώ ρε παλιόπαιδο.

Κυριακή, 7 Αυγούστου 2011

Η Λογική και οι δυο αδερφές.



 


 …το κλάμα είναι η έναρξη για την δύσκολη ανηφόρα της ζωής.

Είναι η υπαρκτή αλήθεια του κάθε ανθρώπου, που πρέπει να την αντιμετωπίσει μόνος του, για να φτάσει αντιμέτωπος, με το τέλος…