Κυριακή, 24 Αυγούστου 2014


Σ' αγαπώ...




Ανήγγειλε ο χρόνος την εκφορά του έρωτος μας!                         
Ώρα ύστατη σε πλεούμενα νερά…

Nα θωρώ την όχθη στου κορακιού το λίγο φως.                                         
Συντροφιά η εικόνα σου και η ανάσα του βαρκάρη…        


Ότι κοιτούσα πάτησα, προσπέρασα τον τύμβο μου.
 Κι άρχισα να σου τραυλίζω με  θάρρος δειλό…. τα μέσα μου.

Ξαπόστασα… να κοιτάζω τον μουντό σου ουρανό, ν’ ακούω το θρόισμα των φύλλων.
Τον αέρα να νιώθω, που ανεμίζουν τα μαλλιά σου, να διακρίνω θολά εσένα.


Ποτέ δεν μπόρεσα να σου ψιθυρίσω τα κρυφά μου θέλω,
Τον πόνο μου, την συνήθεια του εγώ…, το πόσο σ’ αγαπώ!!!

Μόνος περίμενα…, την υπόσχεση του χρόνου να βρεθώ στην αγκαλιά σου.
Έλυσα γρίφους σκαλιστούς…, άσπρο το φως με καθηλώνει η ματιά σου.

Δυνάμεις  βοηθούν να ξαπλώσω μπρος στην αέρινη μορφή σου.
Άσπρα τα φτερά σκίζουν  προσευχές, σκορπίζονται μαζί σου.

Σε θαυμάζω, μην χάνεσαι, μην παίρνεις την ζωή μου μαζί σου!
Κοίτα το κουφάρι μου, πες μου ένα αντίο… καλή μου.



Εν τάδε κήδομαι…., σ’ εκλιπαρώ!
Φοβάμαι το δικό μου σκοτάδι!

Αγάπη να κόβει τα δεσμά μου.
Μίσος να κλείνει τις πληγές σου.

Άδειο κουφάρι στου ονείρου το αντίο.
Έρμαιο στο χαραγμένο της ψυχής το σ’ αγαπώ…!

…εν τάδε κήδομαι.

11/2013

Δεν υπάρχουν σχόλια: